درباره وبلاگ


کانال تلگرام ما https://t.me/databargh

مدیر وبلاگ : محمد لطفی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
دیتا برق
برق انقلابی ترین رشته
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
این محصول برخلاف انتظار مخاطبان، همچنان از پلاترهای ۴۰۰ گیگابایتی استفاده خواهد کرد. پس از آنکه شرکت Samsung در اقدامی شگفت انگیز ظرفیت پلاترهای ۵/۳ اینچی را تا ۵۰۰ گیگابایت افزایش داد، دیگر شرکت های این وادی مانند Seagate و Western Digital نیز گام در همان مسیر گذاشتند. با این حال حرکت Hitachi GST در استفاده از پنج پلاتر ۴۰۰ گیگابایتی در عوض استفاده از چهار پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی برای بسیاری از کاربلدهای این حوزه قابل درک نیست. داخل پرانتز بگویم که مدیر شرکت TDK ادعا کرده مدل های ۵/۲ ترابایتی طی همین دو سه ماه آینده تولید شده و در ماه های ابتدایی سال ۲۰۱۰ یعنی بهمن و اسفند، روانه بازار خواهند شد. توجه داشته باشید که سه ماه ابتدایی سال ۲۰۱۰ با سه ماه پایانی سال ۱۳۸۸ همزمان است و نباید آن زمان را خیلی دور دید. این گفته را از مادر عروس، ببخشید مسؤول بخش تحقیق و توسعه شرکت Hitachi GST بشنوید که در حاشیه یکی از نشست های تخصصی از دهانش پریده است که مدل های ۴ ترابایتی از اواسط سال ۲۰۱۱ (بهار سال ۱۳۹۰) وارد بازار خواهند شد.

شاید بهتر بود این مبحث را از نقطه ای دیگر آغاز می کردم و می گفتم که شرایط بازار هارددیسک ها از حوالی دی ماه دگرگون خواهد شد، یعنی چاره ای دیگری جز دگرگونی ندارد. تولید پلاترهای ۶۴۰ گیگابایتی که در دستور کار بزرگان این حوزه قرار گرفته است را می توان نشانه های این امر تلقی کرد. در ادامه قدری در این باره صحبت می کنم.

تا یکی دو سال پیش شرکت های سازنده هارددیسک های ۵/۳ اینچی برای تولید مدل های یک ترابایتی از پلاترهای ۲۰۰ و ۲۵۰ گیگابایتی استفاده می کردند تا اینکه Samsung از راه رسید و پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی را معرفی کرد. از آن پس بود که برای تولید مدل های یک ترابایتی به جای استفاده از پنج پلاتر ۲۰۰ گیگابایتی یا چهار پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی، از سه پلاتر ۳۳۴ گیگابایتی استفاده شد که هم زمان دسترسی به داده ها را کاهش می داد و هم انرژی کمتری در قیاس با قدما مصرف می کرد. از آن پس بود که مسابقه جدیدی میان حضرات آغاز شد. شرکت های Hitachi GST، Western Digital و Seagate به هر ضرب و زوری که بود می خواستند از سایه ذلت و خواری Samsung خارج شوند، از این رو تولید پلاترهای فشرده تر را در دستور کار خود قرار دادند. پس از آن بود که پلاترهای ۴۰۰ و اندکی بعد ۵۰۰ گیگابایتی، تولید و استفاده شدند. در پاراگراف بالا ادعا کردم که تولید پلاترهای ۶۴۰ گیگابایتی و عرضه آن به شکل تجاری تحولی بزرگ تلقی می شود، زیرا تکنولوژی مورد استفاده در تولید پلاترهای ۶۴۰ گیگابایتی با گونه های قبلی تفاوت های مختصری دارد و راه را برای توسعه ظرفیت پلاترهای ۵/۳ اینچی تا حوالی ۷۵۰ گیگابایت باز می کند. در این شرایط می توان در تولید مدل های ۲ ترابایتی آینده فقط از سه پلاتر ۶۴۰ گیگابایتی به جای پنج پلاتر ۴۰۰ گیگابایتی استفاده کرد. همچنین دستیابی به ظرفیت های ۵/۲ و ۲/۳ ترابایتی به سرعت و سهولت امکان پذیر خواهد بود. به همین دلیل است که تولید پلاترهای ۶۴۰ گیگابایتی را اتفاقی در عالم سیستم های ذخیره سازی قلمداد می کنم.

هارد دیسک های چهارگوش!

کاهش قیمت مدل های یک ترابایتی تا صد هزار تومان نوید آن را می دهد که مدل های ۵/۱ ترابایتی خود را آماده ورود به بازارهای عام می کنند. تا پنج شش ماه پیش پیش بینی بازار هارددیسک ها بسی آسان بود، اما در این روزها قدری پیچیده شده است. از این رو نمی توان به طور قطع گفت که چه اتفاقی رخ خواهد داد، اما سازندگان وامانده این حوزه چاره ای ندارند جز اینکه تغییر و تحولی بزرگ ایجاد کنند. دو سه ماه پیش در وب سایت های معتبر درباره توسعه آزمایشگاهی سیستم های ذخیره سازی جدید خبری منتشر شد که از پلاترهای مستطیل شکل به جای پلاترهای مدور کنونی استفاده می کنند. درایوهای ذخیره سازی جدید HRD خوانده می شوند و شامل سلول های حافظه ای هستند که همانند حافظه های DRAM به صورت منظم چیده و آدرس دهی می شوند. درایوهای HRD ظرفیت ذخیره سازی بیشتری دارند، زیرا تمام سطح مغناطیسی آن ها قابل استفاده است. وجود موتور چرخنده در پلاترهای مدور کنونی باعث می شود که بخشی از مرکز پلاتر و محدودیت های هد خواندن و نوشتن تا بخشی از لبه بیرونی پلاتر غیرقابل استفاده باشد. دیگر اینکه، تعداد هد خواندن و نوشتن در هارددیسک های مدور کنونی دو برابر تعداد پلاترهای مورد استفاده است که به دلیل حرکت مکانیکی، شامل محدودیت ها و مشکلاتی است. هارددیسک های چهارگوش (HRD) موتور چرخنده ندارند، زیرا سطوح ذخیره سازی داده ها (تعادل پلاترها) ثابت است و هدهای خواندن و نوشتن وظیفه حرکت را بر عهده دارند. به اختصار و با قدری اغماض می توان گفت که هارددیسک های چهارگوش از اغلب مشکلات دست و پاگیر هارددیسک های مرسوم مبرا هستند و همین امر تبدیل به تهدیدی بزرگ برای هارددیسک ها در چهار پنج سال آینده خواهد شد!

قانون مور!

افزایش ظرفیت ذخیره سازی پلاترها نتیجه افزایش تراکم داده ها یا سلول های حافظه روی پلاترهاست. چند صباحی است که پلاترهای ۵/۲ اینچی مورد استفاده در لپ تاپ ها و هارددیسک های قابل حمل بیش از پلاترهای ۵/۳ اینچی مورد توجه قرار گرفته اند. قیمت پلاترهای ۵/۳ اینچی که اغلب در دستگاه های دسکتاپ استفاده می شوند چنان است که حداقل برای پنج شش سال از دسترس رقبا مصون خواهند ماند. اما بازار هارددیسک های ۵/۲ اینچی به شدت از سوی فلش ها و گونه های دیگر حافظه مورد تهدید واقع شده است. از این رو بخش های توسعه و تحقیق سازندگان هارددیسک بر افزایش همزمان تراکم داده ها و کاهش قیمت مصرف کننده پلاترها دارند. راستی با قانون مور آشنا هستید؟

جناب گوردون مور بنیانگذار پیشین Intel پیش بینی کرده بود که تعداد ترانزیستورهای مورد استفاده در پردازنده ها طی ۱۸ ماه دو برابر می شوند، یعنی سرعت فرکانس پردازنده ها طی ۱۸ ماه دو برابر خواهد شد. این قانون سال هاست که بر دنیای پردازنده ها سایه افکنده است و به شکلی تصادفی در زمینه سیستم های ذخیره سازی نیز صدق می کند. از این قانون برای پیش بینی و برنامه ریزی بازار هارددیسک ها استفاده می شود. چنانچه قانون مور درباره هارددیسک ها تا سه چهار سال آینده همچنان معتبر باشد، شاهد رقابت سنگین دیسک های نوری پرظرفیت، قطعات فلش و هارددیسک های قابل حمل خواهیم بود. پیش بینی شده است قیمت چیپ های فلش در هر سال نصف خواهد شد، یعنی تا چهار سال آینده به یک هشتم قیمت کنونی خواهد رسید. از دیگر سو دیسک های نوری با ظرفیت های ۲۰۰ تا ۵۰۰ گیگابایت به صورت تجاری وارد بازار خواهند شد و اگر هارددیسک های قابل حمل ۵/۲ اینچی نتوانند پاسخی در مقابل این رقبا قرار دهند، کلاهشان پس معرکه خواهد بود. از این روست که افزایش تراکم ذخیره سازی داده ها برای سازندگان پلاتر در قالب حکم مرگ و زندگی خودنمایی می کند!

یک فرصت بی نظیر!

شاید کشف مواد ترکیبی جدید بتواند دنیای سیستم های ذخیره سازی مغناطیسی را از این گرفتاری برهاند. حتم دارم ماجرای کشف خواص کم نظیر نیمه رسانای گالیوم آرسناید (GaAs) را به خاطر دارید که چه غوغایی بر پا ساخت و در تولید چیپ های فاخر جایگزین سیلیکون (Silicon) شد. کشف گالیوم آرسناید در صنعت دیجیتال، فرصت های جدیدی برای سازندگان چیپ ها فراهم کرد. از این رو سازندگان اصلی هارددیسک امید دارند تا همای سعادت بار دیگر بر شاه های آن ها بنشیند و هدیه ای با قیمت به ایشان عطا کند. انتظار می رود تکلیف این موضوع طی یکی دو سال آینده مشخص شود.

نکته دیگری که سازندگان هارددیسک ها را وادار به سرمایه گذاری در صنعت چیپ های فلش کرد، نشت کوانتومی سلول های مغناطیسی حافظه است!

درباره نشت الکترون ها در ترانزیستورها بارها صحبت کرده بودم. فقط برای یادآوری تکرار می کنم هنگامی که صحبت از معماری ساخت ۴۵ نانومتری می شود، منظور فاصله میان ترانزیستورهاست. هرگاه فاصله ترانزیستورها از هفت هشت نانومتر کمتر شود، نمی توان الکترون ها را در داخل ترانزیستورها کنترل کرد و این موجودات از دیواره های بسیار نازک ترانزیستور فرار می کنند و درون چیپ ها را دریایی از الکترون ها فرا خواهد گرفت. این چنین است که می گویند چیپ سوخته است!

معضلی مشابه، پلاتر هارددیسک ها را تهدید می کند. به این صورت که هرگاه سلول های مغناطیسی حافظه از حد مشخصی به یکدیگر نزدیک تر شوند، تبادل میدان مغناطیسی می کنند و این برهم کنش مغناطیسی می تواند واپاشی تمامی داده ها را روی پلاتر موجب شود. از این رو افزایش ظرفیت ذخیره سازی پلاترها با محدودیت های بسیاری همراه است و این مشکل، دنیای هارددیسک ها را در سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ با بحرانی بی مانند روبرو خواهد کرد، مگر اینکه چاره ای اندیشیده شود!

سخن پایانی!

شرکت Hitachi GST توسعه دو تکنولوژی ویژه را در دستور کار قرار داده است تا همزمان با افزایش تراکم و البته امنیت داده ها، امکان ثبت و خوانش بدون خطای داده ها را توسط هد خواندن و نوشتن نیز فراهم کند. از سوی دیگر ماندگاری داده ها روی سیستم های ذخیره سازی و انعطاف آن ها در برابر ضربه و البته حرارت، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. بدون شک تحولات بزرگی را در دنیای هارددیسک ها از ابتدای سال ۲۰۱۰ میلادی شاهد خواهیم بود، که اگر این چنین نشود، باید که فاتحه هارددیسک ها را از همین حالا بخوانیم. این تحول را در شیوه قیمت گذاری نیز شاهد خواهیم بود. اندکی صبر پیشه کنید که سحر نزدیک است!




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
حضور قدرتمند چیپ های فلش در اشکال و قطعات گوناگون، شائبه های بسیاری درباره سرنوشت آتی هارددیسک ها به وجود آورده است. موضوع توسعه و پیشرفت در ذخیره ساز کم توقعی مانند هارددیسک را در چند حوزه مختلف بررسی خواهم کرد و سعی می کنم چشم انداز مناسبی پیش روی شما قرار دهم. پیش از آغاز جدی مبحث ترجیح می دهم بر این نکته تاکید داشته باشم که از میان شش سازنده اصلی هارددیسک، فقط Seagate و Hitachi GST هستند که تمامی اجزا شش گانه هاردیسک را تولید می کنند. شرکت های Samsung و Toshiba فقط یکی از اجزاء شش گانه و شرکت های Fujitsu و Western Digital پنج قسمت از اجزا شش گانه را تولید می کنند. این ها را گفتم تا یادآوری کرده باشم که انعطاف شرکت هایی که بر تولید اجزا بیشتری از هارددیسک اشراف دارند بیشتر است.

اول؛ سرعت تبادل داده ها

کسانی که از رابط جدید SATA به عنوان جایگزین هارددیسک های IDE استفاده کردند، تفاوت محسوسی بین آن دو مشاهده نکردند و به زعم برخی از آن ها، رابط SATA چیز خاصی ارایه نکرد. هارددیسک های SATA۲ نشان دادند که گام نهادن در این مسیر ناگزیر است. تکنولوژی SATA علاوه بر افزایش پهنای باند تبادل داده ها، کاهش مصرف انرژی و کاهش ابعاد کابل ها، میزان اتلاف داده ها در هنگام تبادل را به میزان قابل توجهی کاهش داده است. تکنولوژی ارتباطی SATA دارای خصیصه اتصال و انفصال در هنگام کار است که در اصطلاح علمای کامپیوتر Hot Swap خطاب می شود. این تکنولوژی در اساس گرته برداری هوشمندانه ای از SCSI بود و از حدود یکی دو سال پیش تکنولوژی جدیدتری پا بر عرصه وجود نهاده است که SAS نام دارد و درحال حاضر در سیستم های حرفه ای استفاده می شود.

رابط eSATA نیز کم کم در حال بزرگ شدن است و قطعات سازگار با آن تا چندی دیگر بازارها را اشغال خواهند کرد. این رابط تا چندی دیگر رقیب سرسختی برای USB در اتصال قطعات ذخیره ساز به کامپیوتر خواهد شد. به بیان دیگر بسیاری از هارددیسک های بیرونی (External) رابط eSATA را به دلیل تبادل سریع تر داده ها جایگزین USB خواهند کرد.

این را هم بگویم که مشخصات فنی رابط توسعه یافته SATA۳ کامل شده و قرار است که طی شش تا دوازده ماه آینده در اختیار طراحان چیپ ست، سازندگان مادربردها و تولیدکنندگان هارددیسک قرار گیرد. این را گفتم تا به خاطر داشته باشید که سرعت تبادل داده ها در هارددیسک ها طی یکی دو سال آینده بین ۲۰ تا ۵۰ درصد افزایش خواهد یافت.

دوم؛ مدیریت داده ها

اعمال مدیریت بر داده هایی که قرار است روی پلاترهای مغناطیسی ذخیره شوند از یک سو و پیدا کردن سریع داده های ذخیره شده روی همین پلاتر و تحویل آن ها به مادربرد از دیگر سو؛ از فعالیت های طاقت فرسای هارددیسک هاست که از ازل تا ابد ادامه داشته و خواهد داشت. افزایش میزان بافر تا حدی می تواند این شلوغی را آرام کند، اما نیاز سیستم های کنونی به تبادل بیشتر داده ها با هارددیسک موجب شده است که افزایش میزان بافر با طمأنینه انجام شود. این نکته را در یاد داشته باشید که اگر میزان بافر از حد معینی فراتر رود، نیاز به بافر سریع تری خواهد بود که از انباشت داده ها در بافر اولیه جلوگیری کند. از این رو باید راهی دیگر برای این معضل چاره کرد. راه حل پیشنهادی Samsung نصب یک قطعه چیپ فلش ۱۲۸ تا ۱۰۲۴ مگابایتی روی برد اصلی هارددیسک است تا این مشکل به شیوه ای منطقی مدیریت شود. این نوع هارددیسک ها را هیبریدی خطاب می کنند. چیپ های فلش برای نگهداری داده ها نیازی به باتری ندارند، اما برخی شرکت ها پیشنهاد می کنند به جای چیپ فلش از چیپ های حافظه DRAM استفاده شود و یک باتری عهده دار پشتیبانی الکتریکی از چیپ باشد. شرکت Microsoft با ارایه تکنولوژی ReadyDrive در سیستم عامل ویستا از پیشنهاد Samsung استقبال کرده است. مزیت این روش در آن است که اطلاعات اصلی همواره روی چیپ فلش قرار می گیرند و در مواقع حساس مانند روشن شدن اولیه کامپیوتر (Boot Up) داده ها را با سرعتی بالا در اختیار سیستم عامل قرار می دهند.

ناگفته نماند که Intel نیز راه حل دیگری را پیشنهاد کرد که Robson Technology نام داشت و در حال حاضر با نام Intel Turbo Memory همراه لپ تاپ های جدید عرضه می شود. طراحان Intel همان چیپ فلش کذایی را به جای برد اصلی هارددیسک روی مادربرد نصب می کنند!

ارایه راه حل های مبتنی بر سخت افزار علاوه بر افزایش هزینه و پیچیدگی تولید قطعات، با اشکالات متعددی مانند هزینه بالای تولید، افزایش پیچیدگی در طراحی قطعه، مشکلات مربوط به پشتیبانی و ارتقای دیرهنگام همراه است. از این رو چند صباحی است که استفاده از راه حل های نرم افزاری در فهرست توجه حضرات قرار گرفته است. چند هفته پیش درباره تکنولوژی جالبی با نام NCQ صحبت کردیم که هارددیسک با استفاده از آن می توانست مقادیر قابل تأملی در مصرف انرژی و استهلاک قطعات مکانیکی صرفه جویی کند و با کاهش احتمال خرابی قطعات، کارایی کلی هارددیسک را افزایش دهد. موفقیت کم نظیر تکنولوژی NCQ موجب توسعه موارد دیگر در این زمینه شده است که به دلیل پیچیدگی بالا، به طور معمول نامی از آن ها در میان نیست. در آینده از این قبیل تکنولوژی ها بیشتر خواهید شنید.

سوم؛ افزایش تراکم داده ها

تا همین یکی دو سال گذشته بیشتر پلاترها از شیوه ذخیره سازی طولی (longitudinal) برای ثبت داده ها استفاده می کردند. اگر سطح پلاتر را مجموعه پرشماری از سلول ها فرض کنیم، هد خواندن و نوشتن برای ثبت یک داده در این سلول مغناطیسی کردن آن در جهتی موازی با سطح پلاتر اقدام می کرد. به این ترتیب همواره بخشی از این سلول حافظه قطب N بود و بخش دیگر قطب S و برای خوانش داده ها نیز از جهت قطب های N و S متوجه محتوای آن می شد. شرکت Hitachi GST برای کاهش اندازه هر سلول مدت ها بود که به این در و آن در می زد، تا اینکه محققان IBM به فریاد رسیدند و شیوه ذخیره سازی عمودی (Perpendicular) را مطرح کردند. در حال حاضر تمامی هارددیسک های موجود در بازار از این شیوه استفاده می کنند. در این شیوه جهت قطبیدگی سلول حافظه (جهت N و S) عمود بر سطح پلاتر است و به همین دلیل می توان ابعاد سلول را کاهش داد. در شیوه ذخیره سازی عمودی، اثر تخریبی سلول های مجاور واقع روی پلاتر یکی از معضلات غیرقابل حل هارددیسک ها قلمداد می شود که با گذر زمان تضعیف میدان مغناطیسی داخل سلول مجاور و حذف یا تغییر آن را به دنبال خواهد داشت. عمود بودن جهت قطبیدگی سلول (جهت N و S) بر سطح پلاتر تا میزان قابل توجهی از اثرات تخریبی سلول های همسایه بر یکدیگر جلوگیری می کند. با استفاده از این شیوه می توان اندازه هر سلول حافظه روی پلاتر مغناطیسی را به ۱۰ تا ۱۲ نانومتر نزدیک کرد.

با افزایش میزان تراکم داده ها، ظرفیت ذخیره سازی پلاترها نیز افزایش خواهد یافت. هارددیسک های کنونی به طور معمول از یک تا ۵ عدد پلاتر استفاده می کنند. برای مثال، شرکت Samsung برای تولید مدل یک ترابایتی خود از سه پلاتر ۳۳۴ گیگابایتی استفاده می کند، در حالی که Hitachi GST از چهار پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی برای تولید مدل مشابه بهره می برد. از این رو افزایش تراکم داده ها می تواند موجب کاهش صدا، مصرف انرژی و هزینه تولید هاردیسک ها شود.

شرکت Hitachi GST چند وقتی است که روی تکنولوژی جدیدتری به نام Patterned Media (PM) کار می کند و قرار است جانشین شیوه ذخیره سازی عمودی (Perpendicular) شود. تراک داده های روی هارددیسک هایی که از تکنولوژی PM استفاده می کنند بین ۲ تا ۸ برابر افزایش یافته است و شرکت ها را قادر می کند که به تولید مدل های ۲۰ ترابایتی بپردازد. این را هم بگویم که تکنولوژی دیگری با نام Thermally Assisted Writing (TAW) در پیش است که از نور لیزر برای ثبت داده ها کمک می گیرد و شرایط را برای تولید هارددیسک های ۵۰ ترابایتی در سال ۲۰۱۳ میلادی مهیا خواهد ساخت.

سال ۲۰۰۹ سال عرضه مدل های ۲ تا ۴ ترابایتی است!

چهارم؛ امنیت

هارددیسک ها به دلیل استفاده از قطعات مکانیکی به طور ذاتی در برابر ضربه و تکان های شدید آسیب پذیر هستند، اما با استفاده از مواد جدید در تولید هد و پلاتر می توان از میزان آسیب پذیری آن ها کاست. بیشتر آسیب های جدی به دلیل برخورد هد با سطح پلاتر به وجود می آید شکر خدا شرایط بهتر خواهد شد. دیگر اینکه امکان رمزگذاری به کمک چیپ های مخصوص نصب شده روی برد اصلی هارددیسک می تواند دسترسی افراد به داده های ذخیره شده را محدود کند. هم اکنون می توانید هارددیسک را از یک دستگاه جدا و روی کامپیوتر دیگری نصب کنید و به زیر و زبر داده های آن دسترسی داشته باشید. امکان رمزگذاری سخت افزاری نیاز آتی بیشتر هارددیسک ها خواهد بود.

کلام آخر اینکه...
اگر تصور می کنید که حضور فلش ها می تواند ذره ای از محبوبیت هارددیسک ها بکاهد به تصور من در اشتباهید!




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
شاید نزدیک ترین هدف کارخانه های بزرگ تولید هارددیسک در حال حاضر تولید انبوه و صنعتی هارددیسک های ۲ ترابایتی پرسرعت (با سرعت دوران ۷۲۰۰ دور در دقیقه) باشد. در حال حاضر شرکت سامسونگ اولین نماینده خود را در این دسته و با ظرفیت ۲ گیگابایت آماده عرضه دارد، همچنین شرکت معظم وسترن دیجیتال (WD) نیز دو نماینده مناسب با این ظرفیت را در فهرست محصولات خود جای داده است. البته کمپانی های هیتاچی و سیگیت نیز در آینده ای نزدیک و به منظور عقب نماندن از این قافله محصولات خود را به بازار عرضه خواهند کرد، اما در حال حاضر ترجیح می دهیم نیم نگاهی به این سه مدل بیاندازیم.

سرعت بیشتر، کارایی بهتر

از زمانی که تولیدکنندگان بزرگ هارددیسک تصمیم به رساندن ظرفیت تولیدات خود به مرز ۲ ترابایت با مصرف انرژی پایین و بازدهی بالا گرفتند، باید گفت که مصرف انرژی اهمیت ویژه ای پیدا کرد و رقابت در سایر زمینه ها کمی از حرارت افتاد. برخلاف گمانه زنی های بسیار در مورد نزدیک شدن به اواخر عمر هارددیسک ها از زمان ورود درایو های SSD، اما هنوز هم چهار تولیدکننده بزرگ بازار هارددیسک، یعنی شرکت های هیتاچی، سامسونگ، سیگیت و وسترن دیجیتال اهمیت ویژه ای برای بازار هارددیسک قائل هستند و به شدت آن را جدی گرفته اند.

دلیل این امر نیز بسیار ساده است؛ ظرفیت هارددیسک ها همچنان و به طور معمول در حال ارتقا و افزایش است، بنابراین ظرفیت، یکی از مشکل های درایوهای SSD و از ایرادهایی است که به آن ها وارد می شود. موضوع دیگر قیمت هارددیسک هاست که همچنان پایین می ماند. البته موضوع قیمت مهم ترین دلیل تمایل بیشتر کاربران برای استفاده از هارددیسک های پرظرفیت با قیمتی بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان است، که البته گمان نمی رود به این زودی ها درایوهای SSD بتوانند این مشکل خود را حل کند. همچنین باید گفت قیمت این درایوها در کشور ما به مراتب بالاتر از قیمت های جهانی آن هاست.

علاوه بر این موارد، هارددیسک های با ظرفیت و عملکرد بالاتر در سرورها و مراکز ذخیره سازی داده از اهمیت ویژه ای برای اطلاعات و امنیت آن ها برخوردارند. در این موارد انتخاب دیگری برای ذخیره حجم وسیعی از اطلاعات با سرعت بالا وجود ندارد. در پایان این موضوع نیز باید گفت که میان هارددیسک های دوستدار طبیعت (با آلایندگی پایین و به اصطلاح سبز) که سرعت تبادل داده ها در آن ها ۱۱۰ مگابایت در ثانیه است و درایوهای کارآمدتر با سرعت تبادل داده ۱۴۰ مگابایت در ثانیه تفاوت معناداری وجود دارد.



ظرفیت بیشتر...؟

شما می توانید در آینده ای نزدیک منتظر ورود پلاترهای با ظرفیت های ۵۰۰ تا ۶۴۰ گیگابایت یا ۷۵۰ گیگابایت در بطن هارددیسک ها باشید. این پلاترها به سازندگان اجازه تولید و توزیع هاردهای ۵/۱ و ۰/۲ ترابایتی را با قیمت های بسیار مناسب می دهد. امروزه هاردهای با ظرفیت بالای ۲ ترابایت فقط در اماکن صنعتی و محیط های کاری یافت می شوند و با حجم وسیع داده ها سروکار دارند و توانایی کارکردن با درایوهای با ظرفیت ۲ ترابایت را دارند. سیستم های مکینتاش بر مبنای اینتل، کنترل کننده های جدید RAID و... توانایی کارکرد با ساختار های جدید تقسیم بندی پارتیشن ها را دارند، اما کامپیوترهای شخصی توانایی این کار را ندارند.


Samsung Spinpoint F۳ ۵۰۰GB (HD۵۰۲HJ)

هارددیسک های سری Spinpoint F هاردهای ۵/۳ اینچی سامسونگ برای رایانه های رومیزی هستند. پیش تر نامگذاری هاردهای سامسونگ به این شکل بود که با توجه به ظرفیت ذخیره سازی روی هر پلاتر نامگذاری می شدند، مانند Spinpoint P۱۰۲ یا T۱۶۶، اما بعدتر هاردهای سامسونگ هم زمان با معرفی اولین هارددیسک ۱ ترابایتی این شرکت با کمی تغییر با نام Spinpoin F۱ معرفی شدند. نسل دوم هاردهای سامسونگ که سری F۲ نام گرفتند هاردهای دوستدار محیط زیست با سرعت چرخش ۵۴۰۰ دور در دقیقه بودند. سری جدید Spinpoint F۳ نسل جدید هاردهای با کارایی بالا هستند که سرعتی معادل ۷۲۰۰ دور در دقیقه دارند و می توانند ۵۰۰ گیگابایت اطلاعات روی هر پلاتر ذخیره کنند.

اولین مدل این سری که در اینجا نام برده شد هارد تک پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی است، هرچند که سامسونگ اعلام کرده مدل ۱ ترابایتی این سری نیز در حال حاضر موجود است و تولید مدل های با ظرفیت بالاتر چند هفته ای زمان خواهد برد.

زمانی که ظرفیت یک هارددیسک فقط ۵۰۰ گیگابایت باشد به دلیل استفاده از فقط یک پلاتر با چگالی بالا، به سازندگان اجازه کاهش هزینه تمام شده و در نتیجه قیمت مصرفی کالا را می دهد. همچنین استفاده از تکنولوژی های جدید ذخیره سازی اطلاعات نیز می تواند بر سرعت ذخیره سازی اطلاعات و عملکرد درایوها تاثیر مستقیم داشته باشد.


Western Digital Caviar Black ۲TB (WD۲۰۰۱FASS)

سالیان طولانی است که هاردهای سری خاویار، سری اصلی هاردهای ۵/۳ اینچی شرکت وسترن دیجیتال به حساب می آیند. این هاردها در حال حاضر به زیرشاخه های خاویار سیاه، آبی و سبز تقسیم می شوند. خاویارهای آبی، هاردهای معمولی یا به اصطلاح Mainstream هستند، خاویارهای سبز بازدهی انرژی بالایی دارند و خاویارهای سیاه از کارایی و توان بالایی برخوردارند. مدل موردنظر جدیدترین عضو خانواده خاویارهای سیاه با ظرفیت ۲ ترابایت محسوب می شود که در قیاس با مدل های قدیمی تر این خانواده اولین مدلی است که ۶۴ مگابایت حافظه بافر دارد. در این مدل، از ۴ پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی استفاده می شود. شرکت وسترن دیجیتال همچنین برای این مدل ها ضمانت ۵ ساله را نیز در نظر گرفته است.

حرارت ایده آل این دستگاه با توجه به تعداد ۴ پلاتر و سرعت دوران، حدود ۴۶ درجه است. به یاد داشته باشیم که این هارددیسک در حال حاضر سریع ترین هارددسکتاپ موجود دنیا است. زمان دسترسی این هارد ۹/۱۱ میلی ثانیه است و میزان تبادل اطلاعات در آن به ۱۴۱ مگابایت در ثانیه می رسد که از این نظر نیز بهترین در نوع خود به حساب می آید. این مدل همچنین بالاترین میزان کارایی I/O را نیز در تست ها به خود اختصاص داده است.

Western Digital RE۴ (RAID Edition ۴, WD۲۰۰۳FYYS)

مدل ۲ ترابایتی دیگر از وسترن دیجیتال از همان مشخصات فنی و قابلیت های مدل قبلی یعنی خاویار سیاه برخوردار است. این مدل تفاوت هایی نیز دارد که از آن جمله می توان به بهینه سازی شدن و آمادگی آن برای فعالیت شبانه روزی در تمامی طول هفته اشاره کرد که از ملزومات یک هارددیسک در سیستم RAID به حساب می آید و از همین رو نام RAID Edition را یدک می کشد.

برای محافظت بهتر از تاثیرات محیط اطراف مانند لرزش در هنگام کار، این مدل به یک جفت ایمن موتور نیز مجهز شده است. شرکت وسترن دیجیتال به منظور صنعتی کردن و ایجاد قابلیت بالای استفاده از این مدل در محیط های صنعتی سیستم محافظت در مقابل نوسانات برقی را نیز در نظر گرفته است. حسگرهای پیشرفته تشخیص لرزش و شوک به کار رفته در این مدل باعث بروز عکس العمل مناسب از سوی این هارددیسک در مواقع ضروری می شود و در نهایت افزایش امنیت داده های کاربر را به دنبال خواهد داشت.

مشخصات این مدل بسیار شبیه مدل قبلی ۲ ترابایتی خاویار سیاه است: سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه، استفاده از چهار پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی، ۶۴ مگابایت حافظه بافر و میزان مصرف انرژی.

یکی از تفاوت های این مدل با خاویار سیاه ابعاد و مشخصات ظاهری آن است که کمی زمخت تر به نظر می رسد. همچنین تفاوت زمان دسترسی نیز بسیار ناچیز است و میزان تبادل اطلاعات در حالت های حداقلی، میانگین و حداکثری بهتر از خاویار سیاه است.




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
اگر فایل های موسیقی، تصویـری و ویدئویی چندین مگابایتی موجود در كامپیوتر شما، تمام فضای هارددیسك را پركرده اند و دیگر جایی باقی نمانده است، زمان آن رسیده كه هارددیسك خود را ارتقا دهید. امروزه هارددیسك های با ظرفیت بالا، راحت تر از درایوهای DVD قابل تهیه هستند و از لحاظ قیمت نیز مقرون به صرفه ترند. نصب هارددیسك ها كار آسانی است و به راحتی می توانید آن را انجام دهید. در این مقاله مواردی را كه باید پیش از ارتقای هارددیسك خود مورد توجه قرار دهید، بررسی خواهیم كرد.

به منظور استفاده از هارددیسكی با ظرفیت بالاتر از ۱۳۷ گیگابایت، سیستم عامل و BIOS كامپیوتر باید از: ۴۸ بیتی پشتیبانی كند. LBA به تعداد بخش هایی كه كامپیوتر می تـواند در هــارددیسك شنـاسایـی كنـد، اطلاق می شـود. سخت افزارها و سیستم عامل هـای قدیمی دارای LBA بیتی بودند و فقط می توانستند داده هـای موجود در ۱۳۷ گیگابایت از هارددیسك كامپیوتر را شناسایی كنند.

اگر بیش از ۲ سال از زمان خریداری كامپیوتر شما گذشته است، احتمالاً BIOS آن از LBA بیتی پشتیبانی نمی كند. در این خصوص می توانید با شركتی كه كامپیوتر خود را از آنجا خریداری كرده اید، مشورت كنید تا دریابید كه آیا سیستم شما به ارتقای BIOS نیاز دارد یا خیر.

برنامه كمكی HDINFO واقع در آدرس: (www.۴۸bitLBA.com) به شما اعلام می كند كه آیا BIOS شما با هارددیسك های بزرگ تر سازگاری دارد یا خیر. با مراجعه به این سایت، اطلاعات مفیدی در زمینه افزودن یك هارددیسك بزرگ تر به كامپیوتر خود كسب خواهید كرد.

اگر BIOS كامپیوتر شما از درایوهای بزرگ پشتیبانی نمی كند، انتخاب های زیادی پیش رو دارید.

به روز رسانی BIOS:

وب سـایت شـركت سـازنده كامپیوتر خود را بررسـی كنید تا فایل های به روزرسانی BIOS را بیابید. پس از یافتن فایل مورد نظر، دستورالعمل های نصب را به ترتیب انجام دهید.

استفاده از برنامه DDO :

اغلب هارددیسك های بزرگ به همراه برنامه Dynamic Drive Overlay (مانند برنامه Disc Wizard شركت Seagate و MaxBlast شركت Maxtor) عرضه می شوند. این برنامه با افزایش كد BIOS، مراحل آغازین مورد نیاز را انجام می دهد.

افزودن یك آداپتور SATA:

آسان ترین و در عین حال گران ترین روش برای رفع محدودیت های BIOS، نصب آداپتوری است كه از درایوهای با ظرفیت بالا پشتیبانی می كند. كارت Serial ATA RAID ۱۲۱۰ SA محصول شركت Adaptec دارای دو هارددیسك Serial ATA است.

درایوهایی با فضای بزرگتر از ۱۳۷ گیگابایت، به سیستم عاملی نیاز دارند كه از آدرس های ۴۸ بیتی پشتیبانی كند. ویندوز XP دارای Service Pack۱ و یا پس از آن و ویندوز ۲۰۰۰ به همراه Service Pack۳ و یا نسخه های پس از آن، هر دو بدین منظور مناسب هستند. البته در ویندوز ۲۰۰۰ باید اندكی تنظیمات رجیستری را تغییر دهید. بدین منظور باید برنامه EnableBigLba را از اینترنت دریافت و نصب كنید. سپس با اجرای برنامه، در خواهید یافت كه آیا به تغییر رجیستری نیاز دارید یاخیر و چگونه باید این كار را انجام دهید.

اگر از ویندوز ۹۸ یا Me استفاده می كنید و از مجموعه تراشه سری ۸xx شركت Intel بهره می گیرید، ممكن است بتوانید با نصب رایگان (Intel Application Accelerator (IAA، از یك درایو بزرگ استفاده كنید.

این برنامه، درایوهای ATA رادر آن سیستم عامل ها با نسخه های به روزرسانی شده كه از درایوهای بزرگ پشتیبانی می كنند، جایگزین می كند.اگر مجبور هستید كه یك آداپتور جدید خریداری كنید، بهتر است یك كارت SATA از قبیل مدلی كه قبلاً ذكر كردیم، تهیه كنید. در این حالت باید یك درایو SATA تهیه كنید، اما این درایو بسیار سریع تر از مدل مشابه ATA خود بوده و نصب آن نیز آسان تر است. همچنین می توانید مجدداً از این درایو در كامپیوترهای خانگی آینده خود استفاده كنید. (دقت داشته باشید كه درایوی با میزان بافر بالا، انتقال فایل های بزرگ را سریع تر خواهد ساخت).




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
هارددیسک ها انواع مختلفی داشته و با توجه به قابلیت هایشان قیمت های مختلفی دارند.

در این شماره همزمان با بیان نحوه عملکرد هارددیسک ها به توانایی آنها نیز خواهیم پرداخت. برخلاف حافظه RAM، هارددیسک رسانه مکانیکی است که برای ذخیره سازی داده از ساز و کارهای مکانیکی استفاده می کند.

این موضوع برای رایانه ها یک محدودیت بزرگ به حساب می آید زیرا سرعت حافظه و پردازنده را که کاملا به صورت الکترونیک کار می کند محدود می سازد، اینجاست که سرعت انتقال داده هارددیسک ها و الگوریتم های مورد نظر اهمیت بالایی پیدا می کند.

از طرفی دیگر RAM نمی تواند داده را به صورت پایدار در خود ذخیره کند و با قطع شدن برق سیستم، تمامی اطلاعات آن از بین می رود.

رسانه ای که می تواند داده را به صورت پایدار در خود ذخیره کند، هارددیسک است؛ به این ترتیب وجود هارددیسک برای هر رایانه ضروری است.

با داشتن یک هارددیسک با توانایی ذخیره سازی بالا می توان رایانه ای با قابلیت اطمینان بالا داشت. در ادامه ساختار یک هارددیسک معمولی را تشریح می کنیم.

با باز کردن یک هارددیسک، اولین چیزی که به چشم می خورد صفحه هایی مانند آینه است (البته باز کردن هارد توصیه نمی شود، به دلیل حساسیت بالای دیسک ها حتی اثر انگشت هم می تواند به آنها آسیب برساند). این صفحه ها معمولا از شیشه یا سرامیک ساخته می شوند.

در نمونه های جدید از تیتانیوم هم استفاده شده است. تعداد صفحه ها بین یک تا ده صفحه در میان هارد ها متفاوت است که به صورت موازی قرار گرفته اند.

هر صفحه هد خواندن/ نوشتن دارد. داده در نواحی میکروسکوپیک به نام ناحیه مغناطیسی ذخیره می شود. هر ناحیه مغناطیسی مقدار صفر یا یک را در خود نگه می دارد.

داده ها در هارد روی دایره های متحدالمرکز ذخیره می شوند. هر دایره Track نام دارد و Track ها از سکتور ها تشکیل شده و سکتور نیز کوچک ترین واحد ذخیره سازی در هارد است.

هد خواندن/ نوشتن جزء کلیدی هارد است که وظیفه نوشتن اطلاعات روی هارد و خواندن اطلاعات مورد نیاز پردازشگر از آن را دارد.

نحوه عملکرد خواندن/نوشتن به این صورت است که صفحه های دیسک با سرعت بالا می چرخند و هد با سرعت شگفت آوری روی Track ها حرکت می کند و اطلاعات لازم را می خواند یا می نویسد. هد با تغییر قطب مغناطیسی خود باعث نوشتن یک یا صفر روی صفحه می شود.

وقتی رایانه خاموش می شود، هد در یک ناحیه امن قفل می شود تا از خراشاندن دیسک ها جلوگیری شود و به داده ها آسیبی نرسد. تکنیک های مختلفی برای این منظور استفاده می شود.

یکی از پرکاربردترین آنها قفل کردن هد خارج از حوزه دیسک هاست، به صورتی که اگر سرعت چرخش دیسک از حدی کمتر شود هد قفل می شود و اگر سرعت بیشتر از آن حد شود هد از حالت قفل خارج می شود.

دو ویژگی هارددیسک ها که می تواند به عنوان معیار های مقایسه هارد ها از آن بهره جست، نرخ تبادل اطلاعات (بایت در ثانیه) بوده که هارد می تواند در اختیار RAM و CPU قرار دهد و سرعت جستجو (زمان بین درخواست یک فایل توسط CPU از هارد تا تحویل اولین بایت) است که هر دو مورد به سرعت چرخش دیسک و عملکرد سریع هد خواندن/ نوشتن و البته به منطق ذخیره سازی و الگوریتم های بازیابی بستگی دارد.

هارد دارای مدارهای کنترل کننده ترافیک نیز هست که صحت ورود و خروج اندازه های بزرگ داده را روی دیسک ها تضمین می کند.

این مدار که در قسمت زیرین هاردها قرار دارد با استفاده از یک پردازشگر به تشخیص و پاکسازی منطقه کار داده ها روی حافظه می پردازد.

بیشتر هارددیسک های امروزی از فناوری نظارت، آنالیز و گزارش دهی (S.M.R.A.T) استفاده می کنند که کمک می کند خرابی های قریب الوقوع دیسک پیش بینی شود تا کاربر بتواند اعمال پیشگیرانه انجام دهد.

پس از بررسی داخلی هارد، نوبت به معرفی انواع آن می رسد. تنوع زیادی در هارد ها نمی توان دید، دسته بندی اصلی که می توان در این ارتباط انجام داد براساس اندازه و مورد استفاده و نوع اتصالات آنهاست که به صورت زیر است:

هارد رایانه های دسکتاپ به اندازه ۳.۵ اینچ، رابط IDE و SATA

هارد لپ تاپ ها به اندازه ۲.۵ اینچ، رابط IDE، SATA و SCSI

هارد سرورها به اندازه ۳.۵ اینچ، رابط SATA و SCSI

هر رابط ویژگی های خاص خود را دارد؛ برای مثال رابط SATA سرعت انتقال داده بیشتر از IDE و کمتر از SCSI دارد و نسبتا کم هزینه تر است.

از SCSI بیشتر در سرور ها استفاده می شود و برای ذخیره سازی داده های بسیار بزرگ کاربرد دارد. این نوع از سرعت بیشتری نیز بهره می برد، ولی هزینه بالاتری دارد.




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
هارد دیسکHDD، که پیش از این به عنوان دیسک گردان ثابت شناخته می شد) یک حافظه دائمی است که به طور دیجیتالی رمزنگاری شده و اطلاعات را روی سطح مغناطیسی دیسک های خود ذخیره می کند. هارد دیسک ها در ابتدا برای استفاده در کنار کامپیوتر تولید شدند و بعد ها از آن ها در داخل کامپیوتر استفاده شد. با گذشت زمان کاربرد های هارددیسک از حیطه کامپیوتر فراتر رفت. به طوریکه در تجهیزات ضبط تصویر، پخش صدا، همچنین در سیستم ها و دوربین های دیجیتال مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵ اولین تلفن های همراه دارای هارد دیسک توسط شرکت های نوکیا و سامسونگ ارائه شد. ایجاد نیاز به حافظه های بزرگ، قبال اعتماد و مستقل، به تولید ساختارهایی همچون RAID،سخت افزار هایی همچون NASحافظه های متصل به شبکه) و سیستم هایی همچون SAN شبکه های ذخیره اطلاعات) منجر شد تا بتوان به طور موثر به حجم بالایی از اطلاعات دسترسی پیدا کرد. با گذشت زمان، ظرفیت هارد دیسک ها رشد نمایی داشته است. در کامپیوتر های شخصی ابتدایی یک درایو با ظرفیت ۲۰ مگابایت بزرگ به نظر می رسید. در نیمه دوم دهه ،۹۰هارد درایو هایی با ظرفیت یک گیگابایت و حتی بزرگتر به بازار آمد. اکنون بیشترین ظرفیت در درایو های داخلی ۰/۷۵ ترابایت(۷۵۰ گیگابایت) و در درایو های خارجی با استفاده ازچند درایو داخلی از یک ترابایت نیز فراتر میرود. این درایو های داخلی ظرفیت ذخیره سازی خود را با استفاده از شیوه ضبط ستونی افزایش داده اند.

تکنولوژی هارد درایو ها با تحت میدان قرار دادن یکسری مواد مغناطیسی اطلاعات را درخود ضبط می کنند. و با تشخیص مغناطیس شدگی آن ماده اطلاعات را از روی آن می خوانند. طرح کلی یک هارد دیسک تشکیل شده از یک مخروط که یک یا چند صفحه مسطح و گرد را نگه می دارد،اطلاعات روی این صفحات ذخیره می شوند. این صفحه ها از یک ماده غیر مغناطیسی(اغلب شیشه یا آلومینیوم) ساخته می شوند و با یک لایه نازک از مواد مغناطیسی روکش می شوند. در درایو های قدیمی از تری اکسید آهن به عنوان ماده مغناطیسی استفاده می شد اما امروزه از آلیاژهای کبالت پایه استفاده می کنند. صفحات با سرعت های بالا به گردش در می آیند.اطلاعات در حین چرخش صفحات بر آنها نوشته می شوند.این کار توسط مکانیزمی با نام: هد خواندن/ نوشتن انجام می شود. این هد با فاصله بسیار کم بالای سطح مغناطیسی حرکت می کند. از این وسیله برای تشخیص و تغییر در وضعیت مغناطیس شدگی ماده زیر آن استفاده می شود. به ازای هر صفحه مغناطیسی روی مخروط، یک هد وجود دارد که همه آنها بر روی یک بازوی مشترک سوار شده اند. همین طور که صفحات دوران می کنند یک بازوی محرک، هد ها را (به آرامی و با حرکت شعاعی) روی یک مسیر قوس دار،روی صفحات به حرکت در می آورد. با این کار به هر هد اجازه داده می شود که تقریبا به همه سطح صفحه در حال دوران دسترسی پیدا کند.سطح مغناطیسی هر صفحه به تعداد زیادی محدوده های کوچک مغناطیسی تقسیم می شود. (اندازه این محدوده ها در حد میکرون می باشد). هر کدام از این محدوده ها برای رمزنگاری یک واحد اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرند.در هارد درایو های امروزی، هر یک از این محدوده های مغناطیسی از چند صد دانه مغناطیسی تشکیل شده اند. هر محدده مغناطیسی، یک دوقطبی مغناطیسی را تشکیل می دهد که این دو قطبی ها یک حوزه مغناطیسی متمرکز را در نزدیکی خود ایجاد می کنند. یک هد نوشتن، با ایجاد میدان مغناطیسی قوی در نزدیکی محدوده های مغناطیسی، آن را تحت اثر خود قرار داده مغناطیس می کند. در هارد دیسک های اولیه برای خواندن اطلاعات از همان القا کننده ای استفاده می شد که موقع نوشتن مورد استفاده قرار گرفته بود.

اما با تکنولوژی جدید هد مخصوص نوشتن و هد مخصوص خواندن از هم جدا شده اند، با این وجود هر دوی آنها روی یک بازوی محرک قرار دارند. اغلب هارد درایو ها دارای یک پوشش محکم و کیپ هستند که از محتویات درایو در برابر جمع شدگی،گرد و غبار و دیگر عوامل آلودگی محافظت می کند. هد خواندن / نوشتن هارد درایو بالای صفحات مغناطیسی و روی یک بالشتک هوا که ضخامتی در حد چند نانومتر دارد حرکت می کند. بنابراین سطوح صفحات و محتویات داخلی درایو باید پاک نگه داشته شوند تا با توجه به فاصله نانومتری بین صفحات و هد،از صدمات ناشی از اثر انگشت، غبار، مو، ذرات دود و غیره جلوگیری شود. استفاده از صفحات صلب همچنین کیپ و عایق کردن هارد دیسک، تولرانس بهتری را نسبت به فلاپی دیسک فراهم می کند.بنابراین هارد دیسک ها در مقایسه با فلاپی دیسک ها مقدار بیشتری اطلاعات را می توانند در خود ذخیره کنند. همچنین قابلیت دسترسی و انتقال اطلاعات در هارد دیسک ها سریع تر می باشد. سریع ترین هارد درایوهای مربوط به سرور ها و ایستگاه های کاری با سرعتی معادل ۱۵۰۰۰ دور در دقیقه می چرخند و سرعت انتقال ترتیبی اطلاعات در آنها بالغ بر ۸۰مگابایت در هر ثانیه می باشد. هارد دیسک ها ی مربوط به نوت بوک ها که از نظر فیزیکی کوچکتر از نمونه های خانگی هستند، معمولا دارای سرعت و ظرفیت پایین تری می باشند. اغلب این هارد دیسک ها با سرعتی در حدود ۴۲۰۰ دور در دقیقه می چرخند. البته لازم به ذکر است که جدید ترین انواع این دسته هارددیسک ها دارای سرعتی معادل ۷۲۰۰ دور در دقیقه می باشند.

تاریخچه:
برای سالها، هارد دیسک ها تجهیزات بزرگ و سنگین بودند و به دلیل بزرگی، سنگینی، حساسیت بالا و مصرف زیاد انرژی، بیشتر برای محیط های حفاظت شده یک مرکز اطلاعات یا دفاتر بزرگ مناسب بودند تا محیط های خشن و ناملایم صنعتی،خانه ها یا دفاتر کوچک.

یک هارد دیسک قدیمی IBM در سال ۱۹۷۹
تا قبل از دهه ۸۰ میلادی اغلب هارد دیسک ها صفحات ۸ اینچی (۲۰ سانتی) یا ۱۴ اینچی(۳۵) سانتی داشتند و برای نگه داری آنها نیاز به فضای زیادی بود.(مخصوصا درایو های بزرگ قابل حمل و نقل (قابل نصب و برداشت) که به خاطر بزرگی به ماشین های لباسشویی معروف بودند). این گونه هارد درایو ها به علت داشتن موتور های بزرگ، به منبع تغذیه سه فاز و آمپراژ بالا نیاز داشتند. به همین دلیل تا سال ۱۹۸۰ برای میکروکامپیوتر ها از هارد دیسک استفاده نمی شد. تا اینکه در این سال شرکت seagate tecnology اولین هارد درایو ۵ /۲۵ خود را با ظرفیت ۵ مگابایت تحت عنوان ST ۵۰۶ به بازار ارائه کرد. در واقع تا آن زمان کامپیوتر های شخصی اولیه IBM یعنی IBM۵۱۵۰ مجهز به هارد دیسک نبودند. در اوایل دهه ۸۰ اغلب هارد دیسک های مربوط به میکرو کامپیوتر ها با نام تولید کننده خود به فروش نمی رسیدند بلکه به وسیله OEM ها به عنوان بخشی از یک مجموعه بزرگتر (مانند Corvus Disk System یا Apple proFile) فروخته می شدند. کامپیوتر های نوع IBM PC/XT دارای هارد دیسک داخلی بودند و این باعث ایجاد تمایل عمومی به خرید درایو های خام (از طریق پست) و نصب مستقیم آنها در داخل سیستم شد. سازندگان هارد دیسک شروع به بازاریابی کردندو بالاخره طولی نکشید که در اواسط دهه ۹۰ هارد دیسکها در قفسه مغازه های خرده فروش نیز قرار گرفتند. هارد درایو های داخلی کم کم به یک گزینه رایج در کامپیوتر های PC تبدیل شدند و هارد درایو های خارجی محبوبیت خود را برای مدتها مخصوصا در بین انواع Apple Macintosh و انواع مشابه آن حفظ کردند. همه کامپیوتر های ساخت Mac بین سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۸ یک پورت SCSI در پشت خود داشتند که جداسازی خارجی را آسان می ساخت. به دلیل شرایط موجود، هارد درایو های خارجیSCSI نها گزینه منطقی به نظر می رسیدند. هارد درایو های خارجیSCSI همچنین در میکرو کامپیوتر های قدیمی تر مانند سری Apple II به کار می رفتند، همچنین از آنها حتی امروزه به طور گسترده ای در سرور ها استفاده می شود. ظهور رابط های پرسرعت خارجی مانند USB و Fire Wire در اواخر دهه ،۹۰ به کاربرد درایو های خارجی در بین کاربران جانی دوباره داد.به طور اخص کاربرانی که حجم بالایی از اطلاعات را بین دو یا چند محل جا به جا می کردند از این سیستم استقبال کردند. امروزه اغلب تولید کننده گان هارد دیسک، دیسک های خود را به صورت خارجی نیز می سازند.

خصوصیات هارد دیسک:
ظرفیت معمولا با گیگابایت بیان می شود.
اندازه فیزیکی معمولا با اینچ بیان می شود:
امروزه تقریبا همه هارد دیسک هایی که در کامپیوتر های رومیزی (خانگی اداری) و نوت بوک ها استفاده می شوند، ۳ /۵ یا ۲ /۵ اینچی هستند. هارد دیسک های ۲ /۵ اینچی معمولا کند تر هستند و حجم کمتری نیز دارند اما در عوض برق کمتری مصرف می کنند و مقاومت به ضربه و تکان در آنها بیشتر است. اندازه دیگری که استفاده از آن به طور فزاینده ای در حال رشد است نوع ۱ /۸ اینچی می باشد که درmp۳ player ها و نوت بوک های کوچک مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع از هارد درایو ها مصرف انرژی بسیار پایینی دارند ودر مقابل ضربه بسیار مقاوم می باشند. علاوه بر موارد مذکور انواع دیگری نیز موجود می باشندکه در ادامه به توضیح آنها پرداخته می شود: نوع یک اینچی که طوری طراحی شده اند تا با ابعاد کانال های فیبری نوع دوم(FC Type II) جور باشند. از این نوع هاردیسک در تجهیزات قابل حمل و نقل از جمله دوربین های دیجیتال نیز استفاده می شود. همچنین نوع ۰ /۸۵ اینچی نیزتوسط شرکت توشیبا جهت استفاده در گوشی های تلفن همراه و کاربرد های مشابه آن ساخته شده است. طراحی سایز هاردیسک ها کمی گیج کننده است، به عنوان مثال یک دیسک درایو ۳ /۵ اینچی دارای کیسی با پهنای ۴ اینچ می باشد. علاوه بر این هاردیسک های مخصوص سرور در دو اندازه ۳ /۵ و ۲ /۵ اینچی تولید می شوند.

قبلیت اعتماد، با واحد (MTBF) یا فاصله زمانی بین خطاها سنجیده می شود.
درایو های ۱ ایچی ساتا (SATA) سرعت هایی تا حدود ۱۰۰۰۰ دور در دقیقه را ساپورت می کنند. و دارای MTBF برابر با یک ملیون ساعت با چرخه فعالیت سبک ۸ ساعته می باشند. درایو های FC قابلیت چرخیدن با سرعت ۱۵۰۰۰ دور در دقیقه را دارا هستند و MTBF آنها برابر با ۱ /۴ ملیون ساعت با ۲۴چرخه فعالیت ساعت ۲۴ ساعته می باشد.

تعداد فعالیت های ورودی خروجی در هر ثانیه:
دیسک های جدید در هر ثانیه قادرند ۵۰ دسترسی اتفاقی و یا ۱۰۰ دسترسی ترتیبی را برآورده سازند.

مصرف انرژی(این موضوع به خصوص در رابطه با لپ تاپ هایی که از باطری استفاده می کنند حائز اهمیت می باشد).
شدت صدا و نویز تولید شده بر حسب دسی بل (db).(البته بسیاری افراد آن را برحسب بل می سنجند نه دسی بل.)
میزان G Shock (که در درایو های جدید بسیار بالا می باشد)
سرعت انتقال اطلاعات:
درایو های داخلی: از ۲ /۴۴ تا ۵ /۷۴ مگابایت در هر ثانیه. درایو های خارجی: از ۷۴ تا ۴ /۱۱۱ مگابایت در هر ثانیه.

سرعت دسترسی تصادفی:
از ۵ تا ۱۵ میلی ثانیه.

سنجش ظرفیت:
تولید کنندگان هارد درایو معمولا ظرفیت درایو را با استفاده از پیشوندهای SI مشخص می کنند. پیشوند های گیگا و مگا از این دسته اند. تاریخچه این نام گذاری به زمانی بر می گردد که ظرفیت ذخیره سازی از مرز میلیون بایت فراتر رفت. یعنی بسیار قبل تر از پیشوند های استاندارد باینری (حتی قبل از اینکه پیشوند های SI درسال ۱۹۶۰ ایجاد شوند.) IEC در سال ،۱۹۹۹ پیشوند های باینری را استاندارد کرد. بعد از آن بسیاری از دست اندر کاران تولید کامپیوتر و نیمه رساناها عبارت کبلو بایت را برای ۱۰۲۴ بایت پذیرفتند. دلیل پذیرش عبارت مذکور این بود که عدد ۱۰۲۴ به اندازه کافی به پیشوند کیلو(۱۰۰۰) نزدیک بود. بعضی مواقع این استاندارد غیر SI یک توصیف کننده نیز به همراه خود داشت،مثلا: ۱ KB = ۱۰۲۴ Bytes. اما این توصیف کننده، به خصوص در بین بازاریان کم کم حذف شد. این روند به تدریج تبدیل به عادت شد و به دنبال آن پیشوندهای مگا، گیگا،ترا و حتی پتا نیز مورد استفاده قرار گرفتند. سیستم های عامل و نرم افزار های کاربردی آنها (به ویژه سیستم عامل های گرافیکی مثل مایکروسافت ویندوز اغلب ظرفیت را با پیشوند های باینری بیان می کردند. و همین امر باعث شد تا بین ظرفیت اعلام شده از طرف تولید کنندگان و ظرفیت گزارش شده توسط سیستم های عامل اختلاف ایجاد شود. این اختلاف مخصوصا در مورد هارد درایو های با ظرفیت چندین گیگابایت بیشتر به چشم می آمد. کاربران اغلب متوجه می شدند که ظرفیت گزارش شده توسط سیستم عامل بسیار کمتر از ظرفیت اعلام شده توسط تولید کننده است. به عنوان مثال مایکروسافت ویندوز ،۲۰۰۰ ظرفیت درایو را درسیستم دسیمال (ده دهی) با ۱۲ رقم و در سیستم باینری با ۳ رقم بیان می کرد. بنابر این هارد درایوی که ظرفیت آن توسطتولید کننده ۳۰ گیگابایت اعلام شده بود، توسط ویندوز، ۳۰۰۶۵۰۹۸۵۶۸ بایت یا ۲۸ گیگابایت گزارش می شد. تولید کنندگان هارد درایو از اصطلاح گیگا (۱۰ به توان ۹) در سیتم SI استفاده می کردنند که تقریب خوبی برای گیگا بایت به حساب می آمد.

ولی سیستم عامل ها گیگابایت را۳۰^۲، یعنی ۱۰۷۳۷۴۱۸۲۴ بایت تعریف می کردند.بنابراین ظرفیت گزارش شده توسط سیستم عامل بیشتر نزدیک به ۲۸ گیگابایت بود.به همین علت بسیاری از نرم افزار ها که ظرفیت را گزارش می دادند شروع به استفاده از پیشوند های استاندارد IEC کردند.(مثلا KiB، MiB و GiB). بسیاری افراد اشتباهاً اختلاف در گزارش ظرفیت را به فضای اختصاص داده شده به اطلاعات مربوط به پارتیشن بندی و فایل های سیستم، نسبت می دهند.اما حتی برای فایل سیستم های بسیار بزرگ (چند GiB)، فضای مرد نیاز از چند MiB تجاوز نمی کند.بنابراین فرضیه نمی تواند توجیه قانع کننده ای برای گم شدن ده ها گیگابایت باشد.ظرفیت یک هارد دیسک را می توان با استفاده از رابطه زیرمحاسبه کرد: ظرفیت هارد درایو= تعداد سیلندر ها تعداد هد ها، تعداد سکتور ها ۵۱۲ جامعیت: در حین حرکت دیسک،سیستم مخروط هارد دیسک به کمک فشار هوای داخل محفظه درایو، هد ها را در ارتفاع مناسبی از صفحه های مغناطیسی قرار می دهد. برای اینکه یک هارد درایو به خوبی کارکند به مقدار معینی فشار هوا نیاز دارد. ارتباط با محیط خارج و فشار اتمسفر از طریق یک سوراخ کوچک(تقریبا به قطر ۲ /۱ میلیمتر) که روی درپوش قرار دارد میسر می شود.که معمولا یک فیلتر کربنی از داخل روی آن را پوشانده(فیلتر تنفسی). اگر فشار هوا خیلی پایین باشدهد ها به اندازه کافی از جای خود بلند نمی شوند و در ارتفاع مناسبی قرار نمی گیرند و خطر برخورد هد ها با صفحه و از دست رفتن اطلاعات وجود دارد. برای کارکرد در ارتفاع زیاد(۳۰۰۰ متر) به درایو های عایق و تنظیم فشار شده نیاز داریم. بدین منظور درایو های جدید دارای سنسور های دما هستند تا بتوانند فعالیت خود را با محیط اطرافشان تطبیق دهند. مجاورت با رطوبت بالا برای مدت زمان طولانی باعث ایجاد خوردگی در هد ها و دیسک ها می شود. اگر درایو برای قرار دادن هد های خود بر روی صفحات از تکنولوژی کلید های قطع و وصل تماسی(CSS) استفاده کند، رطوبت افزایش یافته و باعث افزایش تمایل چسبندگی هدها به صفحات مغناطیسی می گردد.این پدیده ممکن است منجر به وارد آمدن صدمات فیزیکی به دیسک و موتور شود همچنین ممکن است باعث برخورد هد با صفحات مغناطیسی گردد.

سوراخ های تنفس روی همه هارد درایو ها دیده می شوند و معمولا در کنار خود یک برچسب هشدار دهنده دارند که به کاربر هشدار می دهد که این سوراخ ها را نپوشاند. هوای داخل درایو در حال کار،پیوسته در حال حرکت است.هوا بر اثر اصطکاک با صفحات در حال چرخش دیسک به حرکت در می آید. این هوا از یک فیلتر داخلی عبور داده می شود تا از هرگونه آلودگی ناشی از فرآیند تولید،ذرات یا مواد شیمیایی که به گونه ای داخل محفظه شده اند و ذراتی که در حین کار درایو ایجاد شده اند پاک شود. با توجه به فاصله بسیار کم بین هدها و صفحات، هرگونه آلودگی روی آنها به برخود هد با صفحه مغناطیسی منجر خواهد شد. هد پس از برخورد با صفحه آن را می خراشد و لایه نازک مغناطیسی آن را از بین می برد. در مورد هد های بزرگ مقاومتی مغناطیسی(GMR) وجود آلودگی های بسیار کم (که حتی باعث خراشیده شدن صفحات نمی شوند) به علت ایجاد اصطکاک با سطح صفحات به داغ شدن بیش از حد هد منجر می گردند. گرم شدن بش از حد هد موجب می گردد که اطلاعات به طور موقت یعنی تا زمانی که هد دمای نرمال خود را به دست بیاورد غیر قابل خواندن شوند. این عارضه را که نامیزانی حرارتی نامیده می شود می توان به وسیله فیلتر کردن الکترونیکی سیگنال خوانده شده بر طرف کرد. علاوه بر مورد ذکر شده موارد دیگری نیز می توانند به برخورد هد با صفحات مناطیسی منجر شوند از آن جمله: خطاهای الکترونیک، ضربه های فیزیکی، فرسودگی،خوردگی و تولید نامناسب هد ها یا صفحات.

در اغلب درایو های سرور وقتی سیستم خاموش می شود هد ها در منطقه ای که منطقه فرود نامیده می شود قرار می گیرند. منطقه فرود محدوده ای از دیسک است که اطلاعات در آنجا ذخیره نمی شود و معمولا نزدیک مرکز صفحه قرار دارد. به این منطقه CSS نیز گفته می شود(منطقه شروع و توقف تماسی).اما در مدل های قدیمی هارد درایو توقف های ناگهانی و خطاهای منبع تغذیه در برخی موارد باعث می شد که هد ها روی محدوده های ذخیره اطلاعات فرود بیایند که خطر از دست رفتن اطلاعات را افزایش می داد. در واقع قبلا باید در فرآیندی هد ها از روی دیسک کنار رفته و به اصطلاح پارک می شدند و بعد سیستم خاموش می شد. در درایو های جدید، هنگام قطع ناگهانی برق از فنر های خاصی(در ابتدا) و یا از نیروی گریز از مرکز و اینرسی چرخشی صفحات برای پارک کردن هد ها استفاده می شود.قطعات الکترونیکی هارد درایو حرکات بازوی محرک و چرخش دیسک را کنترل می کنند و با توجه به دستوری که از کنترل گر دیسک دریافت می کنند،امکان خواندن ونوشتن روی دیسک را فراهم می سازند. لخت افزار های درایو های جدید(لخت افزار ترکیبی است از سخت افزار و نرم افزار)قادرند که فرآیند خواندن /نوشتن روی دیسک را برنامه ریزی کرده و سکتور هایی را که دچار خطا شده اند اصلاح نمایند.

همچنین امروزه اغلب هارد درایو ها و مادر بردها از تکنولوژی SMART برخوردارند. (تکنولوژی کنترل، تحلیل و گزارش اتومات). به وسیله این تکنولوژی خطا های احتمالی پیش بینی شده و به کاربر هشدار داده می شود تا از صدمه دیدن اطلاعات جلوگیری شود. مناطق فرود: کف لغزنده ابعادی برابر با ۰ /۱و۱ /۲۵ میلیمتر دارد(اندازه نانومتری) که همین وجه ازمیکرو فوتوگراف بالای صفحه مغناطیسی قرار می گیرد. یکی دیگر از قسمت های حیاتی هد، ساختار گرد و نارنجی رنگ وسط تصویر است. به سیم ها و اتصلات الکتریکی متصل به تشتک های طلایی توجه کنید. در حدود سال ۱۹۹۵ IBM تکنولوژی را ارائه داد که در آن مناطق فرود با پردازش دقیق لیزری تعیین می شدند. (LTZ) در این تکنولوژی یک ردیف برجستگی نانومتری و بسیار ظریف در مرکز صفحات ایجاد می شوند که عمل درگیری ونگه داشتن هد را تسهیل می کنند. این تکنولوژی امروزه نیز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. چند سال بعد از آن، IBM تکنولوژی تخلیه هد را ارئه کرد که در تجهیزات قابل حمل و نقل مثل لپ تاپ ها ودیگر انواع هارد دیسک ها مورد استفاده قرارمی گرفت. در این تکنولوژی، هد از روی صفحه برداشته می شود و روی یک برجستگی پله مانند درلبه صفحات قرار می گیرد. با این فرآیند خطر چسبیدگی و بروز خطا به علت ضربات فیزیکی کاهش یافت. امروزه همه تولید کننده گان برای تولید محصولاتشان یکی از این دو تکنیک را مورد استفاده قرار می دهند. هر دو روش دارای مزایا و معایب خاص خودشان هستند. از جمله ایراداتی که به این روش ها وارد است می توان به کمتر شدن فضای ذخیره سازی، کنترل نسبتا مشکل تلرانس و هزینه های تولید و بکارگیری اشاره کرد.IBM برای لپ تاپ های سری Thinkpad خود، اقدام به طراحی سیستم حفاظت فعال کرد.




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
علاوه بر هارددیسک هایی که در بازار برای عموم عرضه شده اند، گونه های دیگری نیز تولید می شوند که برای کاربری های مختلف، مشخصه های ویژه ای دارند. در این نشست سعی داریم درباره انواع و اقسام هارددیسک ها صحبت کنیم. راستش را بخواهید پرداختن به این موضوع از زمانی در ذهن حقیر جای گرفت که شیوه خرید هارددیسک در بازارهای داخلی را از نزدیک مشاهده کردم و تصمیم گرفتم تا وضعیت هارددیسک ها را تشریح کنم.

دور در دقیقه (RPM)

اساس کار هارددیسک ها برای ذخیره سازی و بازیابی اطلاعات بر رفتار قطعات مکانیکی پلاتر و هد استوار است. ناگفته نماند که مشکلات اصلی هارددیسک ها که هم اکنون ضعف بزرگ این قطعات شمرده می شوند با این دو بخش در ارتباط است. پلاتر قطعه ای دایره ای شکل است که سطوح بالا و پایین آن محل قرارگیری داده ها هستند. هر هارددیسک به طور معمول دو برابر تعداد پلاترهای خود، هد خواندن و نوشتن یکی برای رو و یکی برای زیر پلاتر دارد. شیوه کار این چنین است که جناب پلاتر با سرعتی مشخص می چرخد و هد خواندن و نوشتن نیز سطح دیسک را همانند برف پاک کن جارو می کند. این را نیز می دانید که سطح هر دیسک به صورت فرضی به دایره های متحدالمرکز تقسیم می شود. این دایره ها توسط شعاع های منظمی که به صورت فرضی از مرکز پلاتر رسم می شوند به بخش های منظم تقسیم و در واقع داده ها در این بخش ها ذخیره می شوند. این جناب هد برای دسترسی به بخش هایی که در لبه پلاتر (دایره بیرونی) قرار دارند باید زمان بیشتری را منتظر بماند، از این رو محور مرکزی هارددیسک با سرعتی بیشتر می چرخد تا زمان دسترسی به داده ها افزایش یابد. مشهود است که هرچه سرعت گردش پلاتر یا محور مرکزی بیشتر باشد، زمان دسترسی به داده ها توسط هد خواندن و نوشتن کاهش خواهد یافت. هارددیسک ها از منظر سرعت گردش محور مرکزی در پنج گروه ۴۲۰۰، ۵۴۰۰، ۷۲۰۰، ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه قرار می گیرند. هارددیسک های کوچک اندام ۸/۱ و ۵/۲ اینچی که بیشتر در دستگاه های قابل حمل مانند دستگاه های پخش موسیقی و لپ تاپ ها استفاده می شوند از سرعت ۴۲۰۰ و ۵۴۰۰ دور در دقیقه پشتیبانی می کنند و برخی نمونه های جدید از سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه بهره می برند. هارددیسک هایی که شما با آن آشنا هستید با سرعت ۷۲۰۰ دور در دقیقه می چرخند و هارددیسک های حرفه ای نیز با سرعت های ۱۰ و ۱۵ هزار دور در دقیقه گردش می کنند.

بافر به عنوان حافظه موقت

حتم دارم می دانید که برخی اوقات هارددیسک قادر به انجام سریع تمامی دستورات و داده هایی که از سوی مادربرد صادر و ارسال می شود نیست. از این رو حافظه سریعی از جنس RAM روی برد کنترلی هارددیسک نصب می کنند تا فرصتی در اختیار هارددیسک برای انجام دستورالعمل های مختلف قرار دهد. هرچه اندازه این حافظه که بافر خوانده می شود بیشتر باشد کارایی کلی هارددیسک افزایش خواهد یافت. اندازه بافر رابطه مستقیمی با ظرفیت و کاربری هارددیسک دارد، برای مثال، میزان بافر هارددیسک های بندانگشتی ۸/۱ و ۵/۲ اینچی با ظرفیت های ۸۰ تا ۱۶۰ گیگابایت، ۲ مگابایت است. بافر مدل های ۵/۳ اینچی کنونی بین ۸ تا ۳۲ مگابایت با توجه به ظرفیت هارددیسک متغیر است. به طور حتم استفاده از بافر حجیم تر در ظرفیت های برابر هارددیسک توصیه می شود.

رابط PATA، SATA و غیره!

این هارددیسک ها بالاخره یک جوری باید به مادربرد وصل شوند و داده ها را مبادله کنند. هارددیسک های معمولی از رابط های Parallel ATA یا همان IDE قدیمی و رابط جدید Serial ATA استفاده می کنند. نسل رابط های PATA چند وقتی است که سرآمده و تمامی مدل های جدید از رابط SATA پشتیبانی می کنند. رابط های مورد استفاده توسط هارددیسک های حرفه ای قدری متفاوت است. این مدل ها از سه نوع رابط SCSI، Fiber Channel و SAS استفاده می کنند. رابط SAS جدیدترین و مقرون به صرفه ترین رابط کنونی است!

این را نیز گفته باشم که هر کدام از رابط های ذکر شده، شامل گونه های مختلفی هستند. برای مثال، رابط SATA خود شامل دو گونه SATA ۱۵۰ MB و SATA ۳۰۰ MB است که به SATA و SATA۲ معروف شده اند. این را نیز گفته باشم که مادربردهای عام فقط از رابط های SATA و PATA پشتیبانی می کنند و رابط های SAS، SCSI و Fiber Channel فقط روی مادربردهای حرفه ای عرضه می شوند!

این را هم بیافزایم که ارتباط مستقیمی بین نوع رابط ها و ظرفیت هارددیسک وجود دارد. هارددیسک های عام در ظرفیت های ۱۶۰، ۲۵۰، ۳۲۰، ۵۰۰، ۶۴۰، ۷۵۰ و ۱۰۰۰ گیگابایت تولید می شوند. این در حالی است که هارددیسک های حرفه ای در ظرفیت های ۳۶، ۷۴ و ۱۶۰ عرضه می شوند. در هارددیسک های عام، ظرفیت اهمیت دارد و در هارددیسک های حرفه ای، سرعت مورد توجه است.

تعداد پلاتر

یک نکته خیلی ظریف در وادی هارددیسک ها وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هر هارددیسک از تعدادی پلاتر تشکیل می شود. در حال حاضر ظرفیت پلاترها بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ گیگابایت متغیر است. از این رو برای تولید هارددیسک یک ترابایتی لازم است از ۴ پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی یا ۵ پلاتر ۲۰۰ گیگابایتی استفاده شود. هرچه تعداد پلاترهای هارددیسک به عنوان یکی از اجزای مهم مکانیکی افزایش یابد، احتمال بروز مشکل نیز افزایش خواهد یافت. از این رو سازندگان هارددیسک تلاش می کنند تراکم ذخیره سازی داده ها را افزایش دهند تا از تعداد پلاترهای کمتری در ساخت هارددیسک استفاده شود. تا همین یک ماه پیش شرکت Samsung با تولید پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی رکوددار حجیم ترین پلاتر بود، اما Western Digital با تولید پلاتر ۵۰۰ گیگابایتی رکورددار کنونی بازار است. به همین دلیل تولید هارددیسک های پرظرفیت با پلاترهای متراکم امکان پذیر خواهد شد. شما نیز به عنوان خریدار باید دقت داشته باشید که از هارددیسک هایی استفاده کنید که از تعداد کمتری پلاتر استفاده می کنند!

و اما بعد...
علاوه بر مواردی که در بالا به آن ها اشاره شد، هارددیسک ها مشخصات فنی دیگری مانند تکنولوژی محافظت از پلاتر در برابر ضربات، تکنولوژی ثبت صحیح داده ها، الگوریتم مرتب سازی کارآمد داده ها (NCQ) و غیره را دارند که در فرصتی دیگر درباره آن ها صحبت خواهیم کرد. شرکت های سازنده، خانواده های مختلفی را روانه بازار می کنند که خریدارجماعت باید با مشخصات آن ها آشنا شود تا انتخابی صحیح داشته باشد. در این نوشتار بیشتر به کلیات پرداختیم و در نوبت های آتی بحث ها را به شکلی جدی تر دنبال خواهیم کرد.




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
مقدار فضای ذخیره سازی اطلاعات یکی از نوستالژی های دنیای کامپیوتر است. زمانی کامپیوترها فقط دارای ۶۵ مگابایت فضای آزاد روی دیسک های سخت بودند. این مقدار کم کم به ششصد و هفتصد مگابایت افزایش یافت و در سال های بعد، کامپیوترها به هارد دیسک های ۵/ ۱ گیگابایتی مجهز شدند که در آن زمان فضای بسیار زیادی به نظر می رسید.

اما به طور ناگهانی با ارائه ویندوز ۲۰۰۰ و اکس پی و هجوم کاربران به سوی داده های دیجیتالی و مالتی مدیا، ظرفیت تجهیزات ذخیره سازی اطلاعات به صورت سرسامآوری افزایش یافت. اکنون هر کاربر به طور متوسط به صدگیگابایت فضا برای کارهای روزمره اش نیاز دارد و اگر بخواهد یک مدیاسنتر خانگی راه اندازی کند، باید به سراغ هارددیسک های دویست گیگابایت و حتی بالاتر برود. در این میان، راه های زیادی برای افزایش مقدار فضای ذخیره اطلاعات روی کامپیوترهای خانگی وجود دارد که یکی از آن ها، افزودن هارددیسک های با ظرفیت بیشتر به کامپیوتر است. اما این کار در عین سادگی مشکلات و خطرات خاص خود را دارد. در این آموزش می خواهیم چگونگی افزودن یک هارددیسک جدید را به سیستم بدون اخلال در کار آن مرورنماییم.

گام اول:
پشتیبان گیری

به طور طبیعی افزودن یک هارددیسک نباید برای اطلاعاتتان مشکلی به وجود آورد، اما حادثه هیچ گاه خبر نمی کند. قطعی برق، روی هم افتادن سکتورهای هارددیسک قدیمی و جدید، وجود سکتورهای معیوب روی هارددیسک، اختلال در رجیستری و ده ها موضوع دیگر، تنها یک نتیجه را برای شما به ارمغان خواهند آورد: از بین رفتن اطلاعات.

به همین خاطر، توصیه می کنیم پیش از شروع به نصب هارددیسک یا هر وسیله دیگر ذخیره اطلاعات، از اطلاعات خودتان یک کپی بردارید. رایت اطلاعات روی دی وی دی یا سی دی و استفاده از هارددیسک و حافظه های فلش اکسترنال، ابزارهای سریعی برای کپی گرفتن از اطلاعات هستند.

گام دوم :
عیب زدایی پارتیشن ها

یکی از دلایل از بین رفتن اطلاعات، وجود خطا یا عیب های پنهان نرم افزاری و سخت افزاری روی پارتیشن هایی است که اکنون دارید از آن ها استفاده می کنید و به نظر می رسد مشکلی ندارند. بنابراین بهتر است در گام دوم به سراغ عیب یابی هارددیسک و تک تک پارتیشن ها بروید. ابزارهای زیادی برای این کار وجود دارد. نرم افزارهایی مانند سیستم مکانیک به خوبی این کار را برایتان انجام خواهند داد. ابزارهای خط فرمان ویندوز مانند chkdsk نیز مناسبند. کافی است یک پنجره پوسته داس را باز کنید و این دستور را بنویسید و با کمی فاصله، نام پارتیشن مورد نظرتان را بنویسید تا ScanDisk آن پارتیشن شروع گردد. به هر حال سعی کنید از سلامتی کامل پارتیشن ها مطمئن شوید. اگر قصد دارید فرمت برخی از پارتیشن ها را نیز از Fat به NTFS تغییر دهید، اکنون بهترین فرصت است.

گام سوم :
نصب سخت افزاری

کامپیوترتان را خاموش کنید و برق آن را قطع نمایید. در کیس را باز کنید و به دنبال کابل های IDE یا SATA باشید که از یک طرف به مادربورد وصل باشند و از یک طرف دیگر آزاد هستند. معمولاً دو کابل (Master و Slave) برای اتصال هارددیسک وجود دارد. یک هارددیسک باید به صورتMaster و دیگری Slave تعریف شود. اگر هر هارددیسک را به یک کابل جداگانه وصل نمایید، مشکلات کمتری در هنگام شناسایی هارددیسک ها خواهید داشت.

در این صورت باید جامپرهای هر دو هارددیسک را روی Cable Select) CS) تنظیم نمایید. اگر مجبور شدید هر دو هارددیسک را روی یک کابل نصب نمایید، باید به صورت دستی جامپرهای هارددیسک ها را تنظیم کنید تا یکیMaster و دیگری Slave شود. روی هر هارددیسک وضعیت قرارگیری جامپر درج شده است.

اگر تا اینجا به درستی عمل کرده باشید، در هنگام بوت سیستم هر دو هارددیسک شناسایی می شوند و روی صفحه وضعیت و اطلاعات مرتبط با شناسایی آن ها درج خواهد شد.

گام چهارم :
شناسایی

اگر به طور خودکار هارددیسک ها شناسایی نشوند، باید به صورت دستی هارددیسک ها را به سیستم بشناسانید که این کار از طریق تنظیمات بایوس صورت می گیرد. برنامه بایوسِ کامپیوترهای مختلف، متفاوت است. به همین خاطر نمی توان به طور دقیق گفت این گام شامل چه مراحلی است، اما کار آسانی پیش رو دارید:

کامپیوتر را ریستارت کنید و وارد برنامه بایوس سیستم شوید. سپس وارد بخش تنظیمات تجهیزات سخت افزاری شوید و بررسی کنید که کدام یک از هارددیسک ها و به چه صورت شناسایی شده اند. ممکن است با تغییر وضعیت هارددیسک (Master به Slave یا برعکس) مشکل حل شود. باید طوری عمل کنید که یک هارددیسک به صورتMaster و دیگری Slave برای سیستم تعریف شود وگرنه شناسایی نخواهند شد. اپتیکال درایوها نیز به همین کابل هایی متصلند که برای هارددیسک استفاده می کنید. نصب صحیح آن ها نیز به کمک شما در استفاده از هارددیسک جدید کمک خواهد کرد.

گام پنجم :
پارتیشن بندی و کپی اطلاعات

به احتمال زیاد هارددیسک جدید شما فرمت بندی نشده است. استراتژی شما برای فرمت بندی هارددیسک جدید به هدف شما از نصب و از استفاده آن برمی گردد. اگر می خواهید پس از راه اندازی هارددیسک جدید، هارددیسک قدیمی را از سیستم خارج کنید، نیاز به کپی نمودن تمام اطلاعات از هاردیسک قدیمی به هارددیسک جدیدتر دارید. در این شرایط نیز چندین راه پیش رو دارید: می توانید از فرمت ها و وضعیت پارتیشن های قدیمی استفاده نمایید، یا آن ها را تغییر دهید. نرم افزارهایی مانند Paragon Drive Copy می توانند عین پارتیشن های قدیمی را روی هارددیسک جدید با همان اطلاعات بسازند. نرم افزار Acronis Migrate Easy از تمام پارتیشن ها و اطلاعات آن ها روی هارددیسک جدید کپی خواهد ساخت.

نرم افزارهای پارتیشن بندی مانند Partition Magic نیز می توانند روی ویندوز قدیمی نصب شوند و هارددیسک جدید را فرمت بندی نمایند. خود ویندوز نیز ابزار پارتیشن بندی دارد (Partition Management) که دارای امکانات بسیار مناسبی است. اگر از این نرم افزار استفاده نمایید کل فضای هارددیسک جدید را به صورت یک پارتیشن UnAllocate نشان خواهد داد. شما می توانید روی این فضا کلیک کنید و گزینه New را از منوی راست کلیک انتخاب نمایید. توجه داشته باشید که از ابتدا فرمت پیش فرض پارتیشن ها را برای ویندوز اکس پی NTFS انتخاب نمایید.

گام آخر :
سازماندهی سیستم

پس از پارتیشن بندی هارددیسک جدید و کپی اطلاعات، می توانید هارددیسک قدیمی را از سیستم جدا کنید و آن را در مواقع لزوم استفاده نمایید. اگر قصد چنین کاری را دارید، باید هارددیسک جدید را از Slave (در صورت تنظیم بودن روی این وضعیت) به وضعیت Master تغییر دهید. اگر قصد استفاده از دو هارددیسک را به طور همزمان دارید، باید دقت بیشتری به خرج دهید و با استفاده از فناوری هایی مانند RAID آن ها را مدیریت نمایید.




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی

شرکت های سازنده هارددیسک های یک ترابایتی به Seagate، Western Digital، Hitachi و Samsung ختم می شوند. شرکت های دیگر مانند Toshiba و Fujitsu در وادی هارددیسک های ۸/۱ اینچی بازی می کنند و به همین دلیل در شمارش بالا به آن ها اشاره نکردیم.

مدل های یک ترابایتی Seagate، WD و نمونه های اولیه Hitachi از چهار پلاتر ۲۵۰ گیگابایتی تشکیل شده اند، اما Samsung برخلاف انتظار کارشناسان از سه پلاتر ۳۳۴ گیگابایتی در تولید مدل یک ترابایتی خود بهره گرفت. محصول Samsung دو مزیت دارد. اول اینکه، با سه پلاتر از تعداد عناصر مکانیکی کاسته و دیگر اینکه، با افزایش تراکم، فاصله میان داده ها را کاهش داده و دسترسی به آن ها را سرعت بخشیده است. از این رو طبیعی است که طفل Samsung را نوعی دیگر بنگریم و از آن انتظار کارایی بیشتری داشته باشیم. خانواده Samsung Spinpoint F۱ در ظرفیت های ۱۰۰۰، ۷۵۰، ۶۴۰، ۵۰۰ و ۳۲۰ گیگابایت عرضه می شوند و جالب اینکه در تمامی این خانواده از پلاترهای ۳۳۴ گیگابایتی استفاده شده است. از این رو تفاوتی بین مدل ۷۵۰ گیگابایت و یک ترابایت وجود ندارد، زیرا در هر دو مدل سه پلاتر یکسان به کار رفته و فقط در مدل کم ظرفیت تر قدری از فضای پلاتر قفل شده است، همین!

راستش را بخواهید درباره هارددیسک Spinpoint F۱ گشت و گذار مفصلی در اینترنت داشتم و آنچه می خوانید خلاصه ای است از آن!

اما یک نکته!
از چهار پنج ماه پیش به این سو، برای اینکه تصویری بهتر از عملکرد هارددیسک ها ترسیم شود، سعی می کنند درایوهای SSD را نیز بازی دهند. در حال حاضر یکی از درایوهای SSD شرکت Intel که X۲۵ M نام دارد مورد توجه قرار گرفته و به همین دلیل در تست مدل Spinpoint F۱ نیز وارد ماجرا شده است.

در تست هارددیسک ها مواردی مانند سرعت دسترسی به داده ها، سرعت ثبت ترتیبی و تصادفی، سرعت خوانش ترتیبی و تصادفی، سرعت تبادل داده ها، مصرف انرژی و غیره از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. برای روشن شدن بحث می توانم بگویم که هر یک از موارد فوق به طور مستقل مورد نیاز کاربردهای خاص است. برای مثال، هارددیسک هایی که در سرورها استفاده می شوند، علاوه بر تأخیر حداقلی در انجام دستورالعمل ها، باید دسترسی سریعی به داده های تصادفی داشته باشند. به همین دلیل است که همواره از هارددیسک هایی با سرعت گردش بالای ۱۰ هزار دور در دقیقه استفاده می شود. بازی ها، امور گرافیکی حرفه ای و تبدیل فرمت فایل ها به ویژگی خاصی از موارد ذکر شده توجه دارند!

آزمون HD Tach ۳.۰
هر موجودی که هارددیسک نام داشته باشد روی برد کنترلی خود یک قطعه حافظه موقت به نام Cache دارد که بیشتر با نام بافر شناخته می شود و برای جلوگیری از تأخیر میان مادربرد و پلاتر به کار می رود. سرعت خالی شدن داده های درون بافر در داخل هارددیسک یکی از تست های مورد علاقه نرم افزار HD Tach است. مدل Spinpoint F۱ با سرعت متوسط ۹۳ مگابایت در ثانیه نزدیک ترین فاصله را با درایو Intel X۲۵ M با ۲۳۷ مگابایت در ثانیه دارد و راستش تفاوت محسوسی بین هارددیسک های دیگر وجود ندارد، زیرا این مدل ها همگی از ۳۲ مگابایت حافظه استفاده می کنند.

نتیجه دسترسی تصادفی به داده ها با سرعت گردش پلاتر رابطه مستقیمی دارد و مدل فاخر WD Raptor با ۸/۷ میلی ثانیه بهتر از نتیجه ۵/۱۳ میلی ثانیه ای Spinpoint F۱ است که بین خودمان باشد خراب کرده!

در این تست مشخص شده که زمان دسترسی ۱/۰ میلی ثانیه درایوهای SSD برای هارددیسک ها غیرقابل تصویر است!

آزمون FC TEST
سرعت ثبت و خوانش داده ها بسیار مورد علاقه این برنامه است. نتیجه ثبت یک فایل بزرگ موسیقی یا فیلم نشان می دهد که کارایی Spinpoint F۱ در این مورد از درایو Intel X۲۵ M هم بالاتر است. گفته بودم که درایوهای SSD از دو نوع چیپ یک لایه (SLC) و چند لایه (MLC) فلش NAND استفاده می کنند. محصول Intel از چیپ های یک لایه (SLC) بهره گرفته و برخی مدل های دیگر مانند Patriot Warp و G.Skill به طور معمول از چیپ های چند لایه (MLC) استفاده می کنند که ارزان تر است. نتیجه تست اول نشان داد که عملکرد هارددیسک ها در ثبت داده ها نزدیک به چیپ های تک لایه (SLC) است.

آزمون دوم FC Test مربوط به انتقال داده ها از یک بخش حافظه به بخش دیگر است. نتیجه حاصل، مشابه آزمون قبلی است و مدل های یک ترابایتی Samsung، Seagate و جناب WD Raptor گل کاشتند.

در آزمون سوم که به خوانش داده ها اختصاص دارد، هرچند کارایی هارددیسک ها تفاوت فاحشی با درایوهای تک لایه Intel X۲۵ M دارند، اما دارای فاصله اندکی با مدل های ارزان قیمت SSD هستند. کارایی مدل Samsung در این آزمون بسیار خوب است!

برنامه FC Test موارد دیگری را مورد بررسی قرار می دهد که به دلیل محدودیت از آن صرف نظر می کنیم!

اما بعد!
سرعت فعال شدن هارددیسک ها در ابتدای فعالیت سیستم عامل و دسترسی به داده ها در هنگام انجام بازی از دیگر تست هایی است که به طور معمول روی هارددیسک ها انجام می شود. مشهود است که درایوهایSSD به دلیل نداشتن بخش های متحرک و دسترسی سریع به سلول های حافظه در کمتر از ۱/۰ میلی ثانیه عملکرد بهتری از خود نشان می دهند، اما عملکرد Spinpoint F۱ نشان داده است که این موارد نیز به شکل های دیگری قابل دستیابی هستند. اگر نسبت کارایی به قیمت را در نتایج حاصل از تست ها لحاظ کنیم، شک نکنید که برتری از آن هارددیسک های فاخری مانند Spinpoint F۱ خواهد بود. محصول ۸۰ گیگابایتی Intel X۲۵ M در بازار جهانی بین ۵۰۰ تا ۵۴۰ دلار و مدل یک ترابایتی Spinpoint F۱ نیز در حدود ۱۰۰ دلار قیمت دارد. به بیان دیگر محصول Samsung Spinpoint F۱ HD۱۰۳UJ دو نکته را به وضوح عیان کرد:

اول اینکه، بهترین گزینه برای استفاده در بازار کنونی است که به ضرس قاطع توصیه می شود و نمی دانم در چه زمانی و با چه قیمتی در بازار ایران توزیع خواهد شد!

و دوم اینکه زمان استفاده از درایوهای SSD فرا نرسیده، زیرا نسبت کارایی به قیمت آن ها همچنان ناامیدکننده است.

البته این روند در طی زمان به سود درایوهای SSD خواهد بود.




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : محمد لطفی
در خرید قطعه مهمی مانند هارددیسک کمتر به نوع تکنولوژی مورد استفاده توجه می شود و خریدار محترم بیشتر بر سرعت گردش و میزان بافر آن تمرکز می کند. سرعت گردش محور مرکزی و ظرفیت بافر، دو پارامتر مهم در افزایش کارایی هارددیسک ها محسوب می شوند، اما چیزهای دیگری نیز وجود دارند که در ظاهر امر به چشم نمی آیند، اما اثربخشی آن ها غیرقابل انکار است. در این نوبت و به قدر فرصتی که در اختیار دارم در این باره صحبت خواهم کرد.

تکنولوژی NCQ
اگر نظرسنجی دقیقی شکل گیرد، حتم دارم کمتر از پنج درصد کاربران بازار با تکنولوژی NCQ آشنایی دارند. البته اهالی حرفه ای مدت هاست که با تکنولوژی اصیل تری با نام TCQ آشنایی دارند و به همین دلیل می توانند حدس هایی درباره NCQ مطرح کنند.

تکنولوژی NCQ در واقع یکی از فرزندان خلف تکنولوژی TCQ است و فقط در هارددیسک های SATA عرضه می شود و شرایطی را فراهم می کند تا دسترسی به محل های ذخیره سازی داده ها به شیوه ای هوشمندانه انجام شود. اصطلاح NCQ مخفف Native Command Queuing است و همچنان که گفتم از فرزندان TCQ که در سال ۱۹۹۴ برای استفاده در هارددیسک های SCSI۲ ارایه شده بود.

مفهوم NCQ
همچنان که می دانید بخش کنترل گر هارددیسک براساس درخواست هایی که توسط چیپ ست های اصلی مادربرد ارسال می شود فعالیت می کند. این درخواست ها شامل نوشتن و خواندن داده ها هستند. از این رو اگر هارددیسک را مجموعه ای از منطقه های ذخیره سازی (سلول های حافظه) فرض کنیم، هد خواندن و نوشتن برای انجام دستورات بخش کنترلی، لازم است که بین سلول های توزیع شده روی دیسک مدور جابه جا شود و دستورات مشخص را یک به یک انجام دهد.

با یک مثال ساده توصیف بهتری از عملکرد هد خواندن و نوشتن ارایه می کنیم. فرض کنید که دستورات بخش کنترلی هارددیسک این چنین باشد که:

۱) داده X را از سلول حافظه ۸ بخوان،

۲) داده Y را در سلول حافظه ۴ ثبت کن،

۳) داده Z را از سلول حافظه ۷ بخوان،

۴) داده W را در سلول حافظه ۱ ثبت کن.

هد خواندن و نوشتن برای انجام این امور باید از موقعیت سکون خود (سلول حافظه صفر) حرکت کند و پس از گذر از سلول های ۱ تا ۷، خود را به سلول شماره ۸ برساند. سپس باید به از ۳ سلول عبور کند و خود را به سلول ۴ برساند. آنگاه نوبت به سلول ۷ می رسد که با عبور از سلول های حافظه ۵ و ۶ قابل دسترسی خواهد بود و در پایان هد خواندن و نوشتن باید که به سلول ۱ بازگردد و دستور چهارم را انجام دهد. هد خواندن و نوشتن برای انجام این چهار دستور مختصر لازم است که از روی حداقل ۲۱ سلول حافظه عبور کند.

استفاده از تکنولوژی NCQ شرایط دیگری را رقم خواهد زد. به این صورت که بخش کنترلی پیش از ارسال دستورات برای هد خواندن و نوشتن قدری فکر می کند و سعی دارد که مسیرهای تکراری را حذف کند. اگر دستورات چهارگانه ذکر شده را با استفاده از تکنولوژی NCQ انجام دهیم این چنین می شود که هد خواندن و نوشتن اول دستور العمل چهارم را به انجام می رساند و به سلول حافظه یک منتقل می شود، سپس دستورالعمل دوم را به انجام می رساند و پس از آن نوبت به انجام دستورالعمل سوم در موقعیت ۷ می رسد. در پایان دستورالعمل اول را در سلول ۸ به پایان می رساند. مشهود است که موارد چهارگانه فوق فقط با ۸ جابه جایی انجام می شود، در صورتی که این دستورات بدون استفاده از این تکنولوژی در ۲۱ جابه جایی انجام می گرفت.

البته هر چه شرایط پیچیده تر شود، میزان اثرگذاری تکنولوژی NCQ کاهش خواهد یافت، اما در همان حالت حداقلی نیز تفاوت مشهود است.

مزایای تکنولوژی NCQ
اصل ترین استفاده از تکنولوژی NCQ، در کاربردهای چندگانه است. به بیان دیگر این تکنولوژی برای افزایش کارایی سرورهایی طراحی شده است که درخواست های متنوع چندین کاربر به صورت همزمان برای هارددیسک ارسال می کند. نکته جالب این است که بیشتر کاربران کنونی کامپیوترها از چندین برنامه به صورت همزمان استفاده می کنند و به همین دلیل این تکنولوژی کارساز خواهد بود.

علاوه بر افزایش کارایی هارددیسک در دسترسی به داده ها، چند مزیت دیگر را نیز می توان عنوان کرد.

۱) هد خواندن و نوشتن کمتر جابه جا می شود و عمر مفید آن افزایش خواهد یافت.

۲) استفاده بلندمدت از تکنولوژی NCQ موجب کاهش مصرف انرژی خواهد شد.

۳) هر چه تماس هد خواندن و نوشتن با سطح هارددیسک کمتر باشد، احتمال بروز خطا در ثبت و خوانش داده ها کاهش خواهد یافت. دیگر اینکه، کاهش تماس هد یا سطح هارددیسک احتمال برخورد فیزیکی این دو موجود و بروز صدمات غیرقابل جبران فیزیکی هارددیسک را کاهش خواهد داد. به بیان دیگر امر ذخیره سازی داده ها با درصد خطای کمتری انجام می شود و داده ها با امنیت بیشتری نگهداری می شوند.

۴) زمان انتظار انجام دستورات بعدی کاهش خواهد یافت و حافظه بافر با سرعت بالاتری خالی می شود و پذیرای داده ها و دستورالعمل های جدید خواهد شد. نتیجه اینکه با این اقدام شاهد وقفه های طولانی برای ثبت یا دریافت داده ها نخواهیم بود.

آخر اینکه

بیشتر هارددیسک هایی که از رابط SATA استفاده می کنند همراه با تکنولوژی NCQ عرضه می شوند، اما برخی مدل ها همچنان بدون این تکنولوژی تولید شده و خریدار از همه جا بی خبر نیز بدون اطلاع قبلی آن را می خرد. به طور معمول قیمت اضافه ای به دلیل ارایه امکان استفاده از این تکنولوژی دریافت نمی شود!

دیگر اینکه، استفاده از تکنولوژی NCQ علاوه بر افزایش کارایی کلی هارددیسک، احتمال بروز خطا یا خرابی (MTBF) را نیز کاهش می دهد. اگر از آن دسته کاربرانی هستید که به صورت همزمان از چند نرم افزار استفاده می کنید لازم است که هارددیسک شما مجهز به تکنولوژی NCQ باشد.

این را هم بگویم و خلاص که ترکیب تکنولوژی های NCQ و RAID در سیستم هایی که از چندین هارددیسک استفاده می کنند فوق العاده است. همین!




نوع مطلب : هارد دیسک، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 3 )    1   2   3   
 
   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic